Ամոթ բռնապետերի բոլոր գործիքներին․ պետք է անվանակոչել և ամոթանք տալ։

Ամոթ բռնապետերի բոլոր գործիքներին․ պետք է անվանակոչել և ամոթանք տալ։

«Ավտորիտար ռեժիմների դեմ պայքարի եվրոպական եւ միջազգային փորձը թելադրում է, որ պետք է անվանակոչել եւ ամոթանք տալ ոչ միայն բռնապետներին, այլեւ իրենց սպասարկող, նրանց հրահանգները կատարող, ճնշումների գործիք հանդիսացող անձանց։

Այդ մոտեցումը կոչվում է naming and shaming:

Ուստի այդ գործիքակազմի շրջանակներում հիշեցնում եմ, թե Նիկոլի որ թիկնապահն է եկեղեցում հարվածում 18-ամյա աշակերտ Դավիթ Մինասյանին։

Ամոթ բռնապետերի բոլոր գործիքներին։

Աստված նրանց եւ նրանց երեխաների դեմը բերի իրենց արարքները»։

Դավիթ Մինասյան

«Դավիթ Մինասյան» անունը վերաբերում է հայտնի հայ ջութակահար և մանկավարժ Դավիթ Մինասյանին (ծնվ. 1973), ով իր նշանակալի ավանդն է ունեցել դասական երաժշտության տարածման գործում։ Նա հանդիսանում է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր և բազմաթիվ միջազգային մրցանակների դափնեկիր, իր կարիերան սկսելով վաղ տարիքից՝ սովորելով Երևանի և ապա Վիեննայի երաժշտական հեղինակավոր դպրոցներում։ Մինասյանի գործունեությունը կարևոր դեր է խաղացել հայ երիտասարդ ջութակահարների սերնդի դաստիարակության և հայկական երաժշտական ավանդույթների համաշխարհային առաջնացման գործում։

Նիկոլ

«Նիկոլ»-ը հիմնականում վերաբերում է Սուրբ Նիկոլայ Զմյուռնացի (Սուրբ Նիկողայոս) անվան հայկական եկեղեցիներին կամ վանքերին, որոնք տարածված են Հայաստանում և սփյուռքում։ Ամենահայտնին Երևանի կենտրոնում գտնվող **Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցին** (Քանաքեռ-Զեյթուն թաղամասում), որը կառուցվել է 17-18-րդ դարերում և վերականգնվել 2000-ականներին՝ որպես հայ մշակույթի ու հոգևորության կարևոր կենտրոն։ Այս անունը կրող այլ մատուռներ և վանքեր նույնպես հանդիսանում են հայ առաքելական եկեղեցու պատմական ժառանգության մաս։

Եկեղեցի

«Եկեղեցի»-ն քրիստոնեական պաշտամունքի կառույց է, որը Հայաստանում ունի մոտ երկու հազարամյա պատմություն՝ սկսած 301 թվականին քրիստոնեությունը պետական կրոն ճանաչելուց։ Հայկական եկեղեցիները, ինչպիսիք են Էջմիածինը կամ Գեղարդը, հայ ճարտարապետության ու հոգևոր ավանդույթների խորհրդանիշներն են, որոնք հաճախ կառուցվել են դարաշրջանների ընթացքում՝ դառնալով մշակութային ու պատմական կարևոր կենտրոններ։