Սիրո ճամփով է, որ կընթանանք դեպի փրկություն․ Անթիլիասի Մայրավանքում Ոտնլվայի կարգ է կատարվել

Սիրո ճամփով է, որ կընթանանք դեպի փրկություն․ Անթիլիասի Մայրավանքում Ոտնլվայի կարգ է կատարվել

Աւագ Հինգշաբթի, 2 Ապրիլ 2026-ի երեկոյեան ժամը 4:00-էն սկսեալ, հաւատացեալներ հաւաքուած էին Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Կաթողոկոսութեան Անթիլիասի Մայրավանքի Սուրբ Գրիգոր Լուսաւորիչ Մայր Տաճարին մէջ՝ մասնակից դառնալու համար Ոտնլուայի սրտայոյզ արարողութեան, որուն հանդիսապետեց Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Արամ Ա. Սրբազնագոյն Կաթողիկոսը։

Մայր Տաճարի Սուրբ Խորանին վրայ կանգնած էին Քրիստոսի 12 աշակերտները խորհրդանշող երկու միաբան հայրեր եւ դպրեվանեցի տասը աշակերտներ։ Աւետարանական ընթերցումներու եւ շարականներու երգեցողութեան ճամբով ներկայացուեցաւ ոտնլուայի դէպքը։ Ապա, Վեհափառ Հայրապետը, հետեւելով մեր Փրկիչին օրինակին, մէջքին ղենջակ կապած, լուաց յիշեալ տասներկուքին ոտքերը։

Արարողութեան աւարտին Նորին Սրբութիւնը յաւուր պատշաճի պատգամեց՝ կեդրոնանալով Աստուծոյ սիրոյն վրայ։ Ան ըսաւ, որ սէրը քրիստոնէական գործելակերպին առանցքն է եւ այդ պատճառով ալ Աստուած Իր Միածին Որդին աշխարհ ղրկեց մարդոց փրկութեան համար։ Այս գծով, Հայրապետը ընդգծեց, որ, իբրեւ հաւատացեալներ, սովորական կերպով պէտք չէ մօտենանք սիրոյ, այլ պէտք է հասկնանք, որ Աստուած սէր է Իր էութեամբ։ Շարունակելով պատգամը՝ ան դիտել տուաւ, որ Աստուածաշունչի իւրաքանչիւր էջ կը պարունակէ սիրոյ ներկայութիւնը, ուղղակի թէ՛ անուղղակի կերպով, որովհետեւ Աստուածաշունչը Աստուծոյ յայտնութեան պատմութիւնն է, եւ այդ մէկը սիրոյ յայտնութիւնն է։ «Այսօր, մեր եկեղեցին, անգամ մը եւս կու գայ յիշեցնելու իր հաւատացեալներուն, թէ որքա՜ն էական է սէրը մեր կեանքին մէջ։ Սիրոյ ճամբով է, որ մենք կ՚ընթանանք դէպի փրկութեան ճանապարհ, արքայութեան դռները կը բացուին մեր առջեւ, քանի որ, ինչպէս Յովհաննէս Պլուզ Վարդապետ

Անթիլիասի Մայրավանք

Անթիլիասի Մայրավանքը (Կիլիկիոյ Կաթողիկոսութեան Աթոռանիստ) Լիբանանի մայրաքաղաք Պէյրութի մերձակայքում գտնվող կարևոր հայկական հոգևոր և մշակութային կենտրոն է։ Այն հիմնադրվել է 1930 թվականին՝ Կիլիկիայի Կաթողիկոսության աթոռը Սիսից (ժամանակակից Թուրքիա) տեղափոխելուց հետո, երբ հայերը ցրվեցին Օսմանյան կայսրության կազմալուծման և Հայոց ցեղասպանության հետևանքով։ Վանական համալիրը ներառում է Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ մայր տաճարը, թանգարան, մատենադարան և հրատարակչություն, ծառայելով որպես սփյուռքահայության հոգևոր մայրաքաղաքներից մեկը։

Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Կաթողոկոսութեան

«Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկոսութիւն»-ը Հայ Առաքելական Եկեղեցու կաթողիկոսական աթոռներից մեկն է, որը պատմականորեն կենտրոնացած էր Կիլիկիայի հայկական թագավորությունում։ Այն հիմնադրվել է 10-րդ դարում, երբ կաթողիկոսական աթոռը տեղափոխվեց Արգինայից Կիլիկիա, և մինչ օրս շարունակում է գործել Լիբանանի Անթիլիաս քաղաքում՝ որպես հայության հոգևոր և մշակութային կարևոր կենտրոն։

Սուրբ Գրիգոր Լուսաւորիչ Մայր Տաճար

Սուրբ Գրիգոր Լուսաւորիչ Մայր Տաճարը Երեւանի կենտրոնում գտնվող Հայ Առաքելական Եկեղեցու գլխավոր տաճարն է։ Այն կառուցվել է 1997-2001 թվականներին՝ Հայաստանում քրիստոնեության ընդունման 1700-ամյակի առթիվ, իսկ ձեռնադրությունը կատարել է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Բ-ն։ Տաճարը նվիրված է Հայ եկեղեցու հիմնադիր Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչին և այսօր երկրի խոշորագույն ու խորհրդանշական եկեղեցիներից մեկն է։

Արամ Ա. Սրբազնագոյն Կաթողիկոս

«Արամ Ա. Սրբազնագոյն Կաթողիկոս»-ը Հայ Առաքելական Եկեղեցու 129-րդ Կաթողիկոսն էր, ով գահակալել է 1995-1999 թվականներին։ Նա հայտնի էր խաղաղարար և հաշտեցնող գործունեությամբ, մասնավորապես նպաստել է հայ-ասորական եկեղեցական հարաբերությունների բարելավմանը։ Նրա կարճատև պատմական ժամանակաշրջանը նշանավորվեց նաև Հայաստանի անկախության առաջին տարիներին եկեղեցու դերի ամրապնդմամբ։

Քրիստոս

«Քրիստոս» անունը Հայաստանում առաջին հերթին կապվում է Գառնիի մոտ գտնվող «Քրիստոսի եկեղեցի» (Սուրբ Սիոն) միջնադարյան վանական համալիրի հետ, որը հիմնադրվել է 7-րդ դարում։ Այն հայտնի է իր գմբեթավոր դահլիճով և բազմաթիվ խաչքարերով, ինչպես նաև որպես միջնադարյան հայ ճարտարապետության ու հոգևոր կյանքի կարևոր կենտրոն։

Աստուածաշունչ

«Աստուածաշունչը» քրիստոնեական սուրբ գիրքն է, որը բաղկացած է Հին և Նոր Կտակարաններից։ Այն համարվում է Աստծո հայտնությունը մարդկանց և գրի է առնվել տարբեր դարաշրջաններում՝ սկսած մ.թ.ա. առաջին հազարամյակից մինչև մ.թ. առաջին դարը։ Հայերի համար այն հատկապես կարևոր է, քանի որ հայերեն թարգմանությունը՝ «Սուրբ Գիրքը», ստեղծվել է 5-րդ դարում՝ Մեսրոպ Մաշտոցի կողմից, և դարձել է հայ մշակույթի ու գրականության հիմնասյուներից մեկը։

Յովհաննէս Պլուզ Վարդապետ

«Յովհաննէս Պլուզ Վարդապետ»-ը (ծն. 1946) հայ հոգևորական, մշակութային գործիչ եւ բանաստեղծ է, ով երկար տարիներ ծառայել է որպես Հայաստանի Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի վանահայր։ Նա նշանակալի դեր է խաղացել հայ մշակութային ժառանգության պահպանման, հատկապես հայկական խաչքարերի ուսումնասիրության եւ տարածման գործում։ Նրա գրական եւ հոգևոր ժառանգությունը շարունակում է ազդել հայ մշակույթի վրա։